Home » SORRENTO / NEAPLES » HP POLSKI » Wycieczki » Skarby Rimini i Malatesty

Skarby Rimini i Malatesty

RIMINI:STAROŻYTNA HISTORIA

http://www.volendoviaggi.it/1/images/670_0_2739841_15398.jpg

  

Strategiczne położenie Rimini nad morzem sprzyjało rozwojowi handlu i wymianie kulturalnej z innymi narodami. Bliskie sąsiedztwo Galów zainspirowało Rzymian do zdobycia i założenia tutaj kolonii łacińskiej w 268 r. p.n.e.
Pod Bastioni Orientali natrafiono na ślady oryginalnych murów wzniesionych w III w. p.n.e. Widać je wokół Arco d’Augusto (przyp. tłum. łuk triumfalny Augusta) oraz w innych punktach miasta. Z I w. p.n.e pochodzi Porta Montanara, południowe wejście do miasta, odkryte dopiero niedawno po przeprowadzeniu dziesiątek prac wykopaliskowych.
Z czasów Augusta pochodzi też część umocnień, najbardziej monumentalne wejście do miasta i spora część pozostałości i zabytków, które przetrwały do dzisiaj. To one sprawiły, że rzymska Ariminum stała się ważną prowincją Imperium, zarówno z punktu widzenia kultury, jak i strategii.

 Most Tyberiusza zaplanowany jeszcze przez Augusta, a zrealizowany przez jego następcę, któremu zawdzięcza swoją nazwę, usytuowany jest po przeciwnej stronie miasta niż Arco d’Augusto. Mieści się on na tej samej linii, co Corso d’Augusto.  Stąd bierze swój początek Via Emilia, jedna z dróg których celem było ułatwienie handlu z Imperium. Nadal stanowi ona jedną z głównych i najbardziej ruchliwych arterii miasta. Innym, niezwykle ważnym znaleziskiem rzymskim, niedawno odkrytym był tzw. Domus del Chirurgo, willa rzymska usytuowana pod powierzchnia dzisiejszego Piazza Ferrari. Właśnie na placu można obejrzeć kamienne pozostałości oraz piękne, cudownie zachowane mozaiki. Wśród znalezionych tam przedmiotów, przechowywanych obecnie w pobliskim Muzeum Miasta Rimini, znajduje się ponad sto narzędzi chirurgicznych, który pozwoliły ustalić tożsamość właściciela domu. Z dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że był nim lekarz wojskowy Eutyches.Już od XII wieku ród właścicieli ziemskich Malatesta pojawia się w ówczesnych kronikach, jako ten który zarządza rozległymi posiadłościami między Valle del Marecchia a wybrzeżem Rimini. Według dokumentów ród ten wywodzi się z Verucchio lub Pennabili. Jego członkowie byli obywatelami miasta już od początku XIII w.  Z różnych powodów zapisali się na stronicach historii i nie tylko. Dante w Boskiej Komedii wspomina o Mastinie Vecchio, panu Verucchio oraz o Gianciottim i Paolo, okrutnym mężu i kochanku Franceski, bohaterach V pieśni  Piekła.
W XIII i XIV wieku signoria Malatesta była główną rodziną Rimini, jej władza szybko się umacniała,  a  we wszystkich pobliskich ośrodkach powstawały kolejne zamki i twierdze. Z tego okresu pochodzą takie zabytki, jak Palazzi Comunali, kościół San Giovanni Evangelista, zwany też Chiesa degli Agostiniani, wraz z cenną, gotycką dzwonnicą, licznymi XIV wiecznymi freskami wykonanymi przez artystów pochodzących z Rimini oraz część starej katedry Santa Colomba.  
Dom rodowy Malatestów został zbudowany już w XIII wieku. To, co po nim pozostało, wchodzi w skład majestatycznego Castello Sismondo, którego  budowę zlecił w XV w.
Sigismondo Pandolfo Malatesta.  Wielki projekt, w którym bezpośrednio uczestniczył Malatesta, zakładał postawienie budowli będącej jednocześnie zamkiem i obronną fortecą. My możemy podziwiać jedynie część z oryginalnej, majestatycznej i imponującej budowli z kwadratowymi wieżami i murami pochylonymi w dolnej części.

 Sigismondo Pandolfo był głównym mecenasem miasta. To on wprowadził na dwór poetów, muzyków, literatów, artystów oraz wielu architektów i rzeźbiarzy, którzy pilnie pracowali,  by stworzyć symbole władzy, jakie na przestrzeni wieków nie straciły nic ze swojej siły wyrazu.  W dzisiejszych czasach wiele komnat pięknego zamku Malatestów wykorzystywanych jest do organizowania prestiżowych imprez kulturalnych i wystaw. Wydarzenia te przyciągają do miasta nie tylko pasjonatów sztuki i kultury, ale i turystów spędzających wakacje na wybrzeżu.
Począwszy od 1450 r. artyści i architekci na dworze w Rimini byli zatrudniani do realizacji kolejnego dużego projektu: Tempio Malatestiano. Na poprzedniej, sakralnej strukturze dedykowanej św. Franciszkowi i ozdobionej w XIV w. przez Giotta powstaje nowa budowla, okazała i monumentalna. Inspirację przy jej tworzeniu zaczerpnięto z architektury rzymskiej, która celebrowała człowieka i jego umysł w większym stopniu niż czyniły to ówczesne budowle gotyckie.
Leon Battista Alberti otrzymał za zadanie zaprojektowanie struktury zewnętrznej budynku, podczas gdy Matteo de Pasti i rzeźbiarz Agostino di Duccio wzięli na siebie trud wykończenia jego wnętrz. Dużą wartość artystyczną prezentują też fresk Piera Della Franceski i krzyż Giotta. Płaskorzeźby, rzeźby i medaliony wysławiają symbole władzy pogańskiej i świeckiej odwołując się do rzymskich bogów, egzotycznych obyczajów, znaków zodiaku i alegorii, które nie tyle pełniły funkcję sakralną, co służyły do uwiecznienia potężnej dynastii Malatestów

 

 

HISTORY OF RIMINI HISTORY OF RIMINI [5.095 Kb]

ŚWIĄTYNIA MALATESTY

Za pozwoleniem Papieża Mikołaja V w 1450 roku Sigismondo Malatesta postanawia przeznaczyć stary Kościół Św. Franciszka na nową Świątynię (ku czci Boga). Wcześniejszy niewielki kościółek Santa Maria in Trivio (Matki Boskiej trzech ulic – otoczony do dziś trzema ulicami) pochodzący z IX wieku był miejscem grobowym rodu Malatestów. Franciszkański kościółek posiadał tylko jedną nawę bez kaplic bocznych i zakończony był trzema kaplicami frontalnymi udekorowanymi przez Giotta. Z całości prac Giotta w obecnym kościele zachował się namalowany na drewnie Krucyfiks.

Odmienione na polecenie Sigsmonda „Sakrarium”, jest najpiękniejszym obiektem miasta i jednym z najciekawszych przykładów renesansowej architektury Włoch. Marmurowe płyty fasady pochodzą z Rawenny kościoła S. Appollinare in Classe i z miasta Fano, gdzie Malatesta wygrał bitwy o pozycję władzy. Niestety obnażanie innych kościołów z pięknych atrybutów nosiło miano szaleńczego gwałtu, którego dopuścił się Sigismondo. Do projektu fasady przystępują architekci Leon Battista Alberti asystowany przez przybyłego z Werony Matteo de'Pasti. Jednakże z powodu braku funduszy projekt nie został zrealizowany w całości, a zbulwersowany Papież Pius II niedokończoną budową oraz jej pogańskim wyglądem ekskomunikuje Sigismonda.  Po Śmierci Malatesty (zmarł w wieku 51 lat w 1468 roku) do kościoła ponownie przybywają Franciszkanie, jednakże projekt Battisti do dzisiaj nie został ukończony. Projekt zakładał zwieńczenie kościoła nad absydą krągłą kopułą wzorowaną na kopule Brunelleschiego. Czołowa fasada nawiązuje do antycznego łuku Arco D'Augusto, na którym widnieje napis: „Sigimundus Pandulfus Malatesta Pan F,V. Fecit Anno Gratiae MCCCCL". Portal umieszczony jest w trójdzielnym, łukowym frontonie udekorowanym geometrycznymi, kolorowymi marmurami. Na prawym boku pod olbrzymimi łukami umieszczone są sarkofagi ważnych poetów, filozofów i naukowców miasta Rimini. Świątynia w latach '90 zeszłego stulecia została solidnie odrestaurowana i warto wejść do jej surrealistycznego wnętrza. Wzrok obserwatora bardzo szybko zauważy kontrast między bogatym „pięknem” z czasów Sigismonda, a surowym obliczem wnętrza odpowiadającym regułom Braci Mniejszych.

 Główna i jedyna nawa z serią bocznych kaplic pokryta jest drewnianym stropem. Od wejścia po prawej stronie znajduje się marmurowy grobowiec Sigismonda Malatesty. Zdobiony jest atrybutami wykonanymi przez Barnardo Ciuffani i Francesco di Simone Ferrucci. W górnej części dwa medaliony przedstawiają Sigismonda z koroną ponad nimi. Idąc dalej po prawej stronie nawy znajdują się: 

 

MALATESTA TEMPLE MALATESTA TEMPLE [2.116 Kb]

ZAMEK MALATESTA W RIMINI

MALATESTA CASTLE IN RIMINI - VOLENDO VIAGGI

 

Tylko kilka niepotwierdzonych śladów pozostało po wielkiem domu Malatesta zbudowany w XIII wieku w pobliżu Porta del gattolo, można je znaleźć w zamku Sigismondo Pandolfo Malatesta,którego budowe zleceno w XV wieku, a który teraz całkowicie zniknął z wyjątkiem jej centralnego jądra. Jego obecny stan nie jest wynikiem zmian, jakim uległ w 17 wieku (kiedy podjęto próbę przekształcenia go w nowoczesną twierdzę) lub nalotów ostatniej wojny, ale bardziej prawdopodobne był powodós katastrofalnyego wyburzenia w  19 wieku, które doprowadziło do zniszczenia kilku budynków, w szczególności murów miasta i zewnętrznych murów obronnych, a nawet do  zamknięcia fosy.
W drugiej połowie XX wieku zamek był przedmiotem ważnego projektu renowacji: teraz jest gospodarzem prestiżowych wystawa sztuki i innych ważnych wydarzeń. 
Sigismondo rozpoczął budowę zamku na 20 marca 1437, w przedostatnią środę Wielkiego Postu, w 18:48: datę i dokładny czas był prawdopodobnie starannie decyduje astrologów sądowych. Zapowiedział swój wniosek w 1446, w roku, który okazał się szczególnie szczęśliwy dla niego, ale faktycznie praca była jeszcze w toku w 1454, a zamek może nigdy nie zostały zakończone zgodnie z pierwotnymi Lans, które pokazują go jako zdominowany przez duży most dom.
Malatesta panie cieszył znacznym dobrobytu gospodarczego w 1437 i Sigismondo, który dopiero co skończył dwadzieścia, ale już do kościoła Gonfaloniere na okres trzech lat, cieszył się wielką osobistą sławę jako przywódca najemników (nie wspominając o wysokich płac, które otrzymał w tym biurze) .Zamek został pomyślany jako pałacu i twierdzy, siedzenia być godnym sądu i garnizonu, a także z przedstawicielami władzy i supremacji miasta.Całość zwarta dzielnica została powołana w celu budowy zamku i napędzała aura szacunku to potrzeba dowodzić, aby funkcjonować poprawnie. Ta dzielnica zawarte budynków i domów, ale również episkopat, klasztor i baptysterium w pobliżu katedry. Pisarzy sądowych obchodzony Sigismondo jako architekt projektu, a on jest również mówi się, że autor wielkich marmurowych epigrafy na ścianach budynku. Jeśli przez "architekta" rozumiemy inspiratorem, twórca, koordynator lub osoba, która zleciła prace według dokładnych wymagań i pomysłów, to tytuł może być uznane za montaż: w rzeczywistości różni się sposobem Sigismondo za myślenia dotyczących sztuki wojennej i jego doświadczenie jako lidera najemników były dobrze znane.
W każdym razie nie miałby skorzystać z umiejętności różnych specjalistów i specjalistów; wiemy, że jednym z najważniejszych z nich było doradztwo świadczone przez Filippo Brunelleschi, tuż po rozpoczęciu pracy. W 1438 Brunelleschi był w Rimini na kilka miesięcy i przeprowadziła długą serię kontroli na miejscu w głównych fortów Malatesta w Romanii i w prowincji Marche.
Nawet dziś, choć osłabiony przez czas, budynek nadal ma pewien urok, dzięki swoim dużych kwadratowych wież i potężnych ścian skarpy, które muszą zostały następnie inspirujących wznosiła się ku niebu, jak z dna fosy; Roberto Valturio było dokładnie rację porównując je do piramid z powodu ich skłonności i ich wielkości.
Wejście do miasta, które zostało poprzedzone nasypie i podwójnym Ravelin z mosty zwodzone nad fosą, jest dziś nadal ozdobiony herbem złożonych z typowej tarczy z szachownicą zespołów, pokrytych przez łożysko grzbietu słonia jest grzywacz
Głowica wraz z róża z czteroma płatkami: grzywna ulgi jakości inspirowane Pisanello i dłuta artysty, który był prawdopodobnie biorąc pod uwagę jego weneckie gotyckie skłonności. Słowa "Sigismondo Pandolfo" funkcja w prawo i lewo od herbu w wysokich, ozdobnych, małych liter gotykiem.
Ustaw w ścianie pomiędzy herbem i portalu marmuru jest jednym z dedicatory epigrafy zamkowych noszących uroczyste tekst w języku łacińskim rzeźbione w postaci lapidarnych (jeden z najwcześniejszych przykładów "Odrodzenia" znaków klasycznych): Stwierdza, że ​​Sigismondo budynek wzniesiony od podstaw w 1446 dla ludzi z Rimini, i ogłosił, że będzie nazwana jego imieniem, Castel Sismondo. Jego brazenness opisując zamek jako ariminensium Déçus można podziwiać tylko, kiedy jest tyle do obserwacji lokalizację wież budynku, wszystkie z widokiem na miasto, aby zobaczyć, że zamek został pomyślany przede wszystkim bronić go od potencjalnych buntów przez ludzi Rimini, a nie do obrony samego miasta przed atakami z zewnątrz: to było tak, jakby uważał pamięć rzadkich seditions przeszłości jak w znacznie większym zagrożeniem niż ewentualne grożących niebezpieczeństw związanych z wrogami zewnętrznymi. Mając na uwadze tę koncepcję i okres, w którym miasto jest zidentyfikowany i Państwa reprezentowany przez panowania wynika, że ​​Castel Sismondo powinny być postrzegane jako symbol i obrony statusu pana na poziomie osobistym, a na pewno nie jako symbol i Obrona miasta i państwa.
Sigismondo zmarł 09 października 1468 w jego ukochanym zamku; Nie wiemy, kiedy zaczął tam mieszkać na bieżąco, ale może zgadnąć, że był już tam w 1446roku, był w jego jego kancelarii i strażnik z pewnością już zainstalowany tam wcześnie i natychmiast zamek był miejscem, w którym odbywały się wszystkie  oficjalne uroczystości i sympozja : w rzeczywistości od samego początku zamek stał się wyłączną siedzibą  sądu, który był wtedy pełen poetów, muzyków, naukowców, uczonych, malarzy i rytowników monety, rzeźbiarzy i architektów z całych Włoch.

MALATESTA CASTLE MALATESTA CASTLE [2.653 Kb]

MOST TYBERIUSZA W RIMINI

 

Budowę Mostu Tyberiusza rozpoczęto za panowania Augusta w 14 roku po Chrystusie i zakończono a w 21 roku za rządów Cesarza Tyberiusza. Przy stawianiu konstrukcji użyto kamienia pochodzącego z Istrii, tak jak w przypadku Łuku Augusta. Most składa się z pięciu arkad postawionych w porządku rzymskim „ arco a tutto sesto”(półkoliste łuki ustawione w szeregu – od zewnętrznego najmniejszego do środkowego największego), takie rozwiązania były powszechne i stosowane w konstrukcjach nieskomplikowanych oraz bardzo wytrzymałych, jak chociażby akwedukty, czy mosty.Między arkadami znajdują się dekoracje zwane „edicola”, to jakby „kapliczki”, które w praktyczno estetycznym zadaniu podkreślają przejście elementu w element. Właściwie Edicola od łacińskiego Aedicla, lub Aedes znaczyło miniaturka świątyni, która spełniała rolę kapliczki dla posążków. Z założenia edicola zachowywała architektoniczny porządek świątyni takich elementów, jak tympanon trójkątnego frontonu i podpierających dwóch kolumn.  Most był początkiem konsularnych dróg rzymskich: Emilia, która prowadziła do miasta Piacenza oraz Pompilia-Annia do Aquileii. Ciekawostką jest że most ten, jako jedyny z mostów nad kanałem Marecchia wytrzymał trudny okres II-wojny światowej i ani próby wysadzenia przez Niemców, ani ciężar przejeżdżającego sprzętu wojsk alianckich nie ugięły jego solidnej konstrukcji. Do dzisiaj jego masywny grzbiet służy samochodom osobowym. Z tego mostu Święty Antoni Padewski wygłosił kazanie do ryb, aby ocalić miasto od herezji.

ŁUK AUGUSTA W RIMINI

 

 Najstarszy łuk tryumfalny z czasów cesarstwa rzymskiego. Dedykowany dla Imperatora Augusta przez Senat w 27 roku przed Chrystusem. Łuk kończył drogę Flaminia idącą z Rzymu i zaczynał główną (decumana) aleję centrum miasta – Corso Augusto. Zbyt duży jak na tamten czas by tworzyć typową bramę miejską i raczej był symbolem otwartego miasta odnoszącego się do pokojowej polityki Augusta: „Pax Augustea”, „Pax Romanum”. Także zbędnym byłoby zamykanie bram miasta wolnego i niezagrożonego atakiem z zewnątrz. Mury obronne budowane były od X wieku w czasach rządu Gibelinów, a połączony z ciągiem murów łuk stał się strzeżoną , południową bramą miejską. Mury zburzono w czasach faszystowskich, a odrestaurowany w 1936 roku łuk niestety nie zachowuje antycznego splendoru. Niewiele jest na nim precyzyjnych dekoracji, czy inskrypcji z brązu, lecz zachowały się półkolumny zwieńczone Kapitelami korynckimi oraz kamienne płaskorzeźby popiersi: od strony południowej Jowisza i Apollo, a od północnej Neptuna i Bogini Roma.

website under maintenance